EYVAH, EYVAH…DATÇA’DA ASFALT KRİZİ

Datça’da yolların asfaltlanması artık teknik bir mesele olmaktan çıktı, tam anlamıyla bir bilmeceye, hatta bir krize dönüştü.
Datça Belediyesi ‘nin Reşadiye’de yılda 100 bin ton kapasiteli sıcak asfalt şantiyesi için gösterdiği araziye verilen “ÇED gerekli değildir” kararı ortalığı karıştırdı. Üstelik bu karar, MUSKİ’nin açıkça olumsuz görüş bildirmesine rağmen Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı tarafından alındı.

MUSKİ adeta alarm verdi.
Genel Müdür Yılmaz Şengül, kararın verildiği arazide üç adet su kuyusu bulunduğunu tekrarlayarak şu uyarıyı yaptı.

“Datça’da su zaten kısıtlı. Bu arazide sıcak asfalt şantiyesi açılması büyük risk. Kuyulara bir metreküp asfalt karışsa yüzlerce yıl temizlenemez. Bu riske girilemez. Datça’da başka yer mi yok?. Karara hemen itiraz edeceğiz ve yürütmenin durdurulması için mahkemeye başvuracağız.”

Yılda 100 bin ton asfalt…
Ve yüzlerce yıl temizlenemeyen bir su kaynağı…
Datça gibi suyla sınanan bir yarımada için bundan daha büyük tehdit olabilir mi?

🔴Peki asfalt ne zaman dökülecek?

Datçalılar yıllardır yamalarla ölümü gösterilip sıcağa razı edilen, köstebek yuvasını andıran yolların nihayet asfaltlanmasını bekliyor. Muğla Büyükşehir Belediyesi 300 milyon liralık dev bütçeyi ayırdı, para hazır.
Ama asfaltın döküleceği yer hâlâ çözülemiyor.

🔴Sorumluluk kimde?

Yasa açık. Sıcak asfalt şantiyesinin yerini bulmak müteahhit firmanın sorumluluğunda.
Ancak müteahhit firma Datça Belediyesi’ne danışmadan “Ben burayı seçtim” diyemez.
Öyleyse bir soru havada asılı duruyor.

Datça Belediyesi hangi bilimsel gerekçeyle bu araziye onay verdi?
Su kaynaklarının yanı başına sıcak asfalt şantiyesi kurmanın mantığı nedir?
Bu kararda hangi uzman görüşleri esas alındı? MUSKİ’ye neden bilgi verilmedi?
Ve en önemlisi…
Bu onayın bedelini kim ödeyecek? Datça mı, Datçalı mı?