DATÇA’DA AĞAÇLAR SÖKÜLÜYOR AMA KAÇAKLARA DOKUNULMUYOR

Son günlerde Datça’nın Sesi’ne adeta şikâyet yağıyor. Onlarca yurttaş, belediyenin “ağaç katliamı” yaptığı iddiasıyla tepkisini dile getiriyor.
İlk bakışta sert ve haklı bir öfke gibi görünen bu itirazın, yakından bakıldığında başka bir hikâyesi var.
Ortada bir katliam yok. Yapılan işlem; yolların asfaltlanması kapsamında, cadde ve sokak kenarlarında kamusal alana dikilmiş bazı ağaçların sökülmesi. Teknik olarak bakıldığında belediyenin bu konuda haksız olduğunu söylemek güç. Altyapı çalışması yapılıyor ve kamu düzeni gerekçesiyle bir düzenleme gerçekleştiriliyor.

Ama belediyenin bunu vatandaşa anlatamamış olması başlı başına bir iletişim beceriksizliği. Şeffaflık yok, yeterli açıklama yok, empati yok. Tepkinin büyümesinin nedeni de bu sessizlik.

Ama daha önemlisi şu: Bazı yurttaşların derdi sadece ağaç değil. Derdi adalet.
E.G. isimli bir okurumuzun gönderdiği mesaj bu hissiyatı özetliyor.

“Ağaçlar yolları gasp etti diye söküldü ama o ağaçların hemen yanında, yola taşmış kaçak binaya dokunulmadı.”

İşte mesele tam olarak burada düğümleniyor. Ağaç sökülürken gösterilen kararlılığın, kamu alanını işgal eden kaçak yapılara gösterilmemesi; öfkeyi çevre hassasiyetinden çıkarıp adaletsizlik duygusuna dönüştürüyor. İnsanlar doğaya yapılan müdahaleden çok, hukukun kime işlediğini sorguluyor.
Datça’da bugün tartışılan şey ağaç değil.
Datça’da bugün tartışılan şey, kuralın kim için var olduğu.
Sorun burada.
Uslu uslu büyüyen kaçak oteller de orada.