DARISI DATÇA’NIN BAŞINA

Muğla Menteşe’de olan biten, sıradan bir park revizyonu değil.
Bu, siyasetin nadiren yaptığı bir şeyin kaydı; geri adım.
Olay şu.
Muğla Büyükşehir Belediyesi Muğlaspor ve Kışla Parkları’nı yenilemek için harekete geçti.
Ancak bu proje, ağaç kesimi ve betonlaşma iddialarını da beraberinde getirdi.
Vatandaş yoğun itiraz etti.
Ağaçlar kesiliyor dendi.
Beton artıyor, nefes azalıyor dendi.
Ve Muğla Büyükşehir Belediye Başkanı Ahmet Aras, bu sesi duydu.
Projeler yeniden ele alınıyor, revize kararı çıktı.
Keşke işe başlamadan bu ortak akıl devreye sokulsaydı.

Bu aslında bir “lütuf” değil.
Bu, olması gerekenin yapılması.
Bu, ortak akılın masaya konulması.
Ama memlekette o kadar nadirdir ki, not düşmek gerekir.

Şimdi aynı fotoğrafı Datça’ya koyalım.
Datça’da ağaçlar kesilirken hangi ortak akıl işletildi?
Hangi mahalle toplantısı yapıldı?
Hangi ekolojik etki masaya yatırıldı?
Parke sökülüp asfalt dökülürken, o mahalleden
hangi yurttaşa “Bu doğru mu?” diye soruldu?
Cevapları biliyoruz.
Sorulmadı.
Çünkü Datça “Her şey halka sorulmaz” zihniyetiyle yönetiliyor.
Bu yüzden Datça’da projeler konuşuluyor, ama Datçalılarla değil.
Planlar çiziliyor, ama toprakla değil.
Kararlar alınıyor, ama vicdanla değil.
Oysa Muğla’da görüldü ki, bu iş böyle olmak zorunda değil.
İstenirse durulur.
İstenirse dinlenir.
İstenirse bir yanlış, “inat” değil “akıl” ile düzeltilir.
Siyaset tam da budur.
Yanılmaz olmak değil, yanlışı fark ettiğinde ısrar etmemek.
Buradan Datça Belediyesi’ne açık bir soru sormak gerekiyor.
Muğla’da çalışan bu mekanizma, Datça’da neden devreye girmiyor?
Yoksa Datça’da ortak akıl, sadece seçim afişlerinde mi hatırlanıyor?
Bu bir bütçe meselesi değil.
Bu bir yetki tartışması hiç değil.
Bu, yönetme anlayışı meselesi.
Ortak akıl; itirazdan korkmayan, eleştiriyi düşman saymayan, ağacı “engel” değil “emek” olarak gören bir anlayış ister.
Muğla’da bu anlayış bir anlığına da olsa ortaya çıktı.
Darısı Datça’nın başına.
Kaynak: Muğla Yenigün Gazetesi