90+7: MUĞLA’NIN KALBİ O ANDA ATTI
Futbol bazen sadece futbol değildir. Bazen bir şehrin kaderi, bir tribünün inancı, bir takımın inadı olur. Muğlaspor, işte böyle bir günde sahadaydı.
Deplasmanda alınan 1-0’lık galibiyetin verdiği avantaj cebindeydi belki ama futbol, cebindekiyle değil, yüreğindekiyle oynanan bir oyundur. Atatürk Stadyumu’nda bugün yürekler sınava girdi.
Dakika 17…
Şanlıurfaspor golü buldu.
Sessizlik, tribünlerin üzerine ince bir sis gibi çöktü.
Dakika 32…
Mehmet Yiğit kırmızı kart gördü.
Muğlaspor sahada 10 kişi kaldı.
Rakip de.
İşte o an, futbolun acımasız yüzü sahne aldı.
Ama kimse Muğlaspor’un inadını hesaba katmamıştı.
Eksildiler ama eğilmediler.
Koştular, direndiler, beklediler.
Dakikalar geçti…
Zaman daraldı…
Umut inceldi…
Ve sonra…
Dakika 90+7.
Bir an vardır futbolda…
Top ayağınıza gelir, zaman durur, şehir susar…
Ve siz ya kahraman olursunuz ya da o anın içinde kaybolursunuz.
Muhammed Enes Gök, o anın içinden yürüyerek çıktı.
Vurdu.
Gol.
Sadece bir gol değildi bu.
Bir şehrin nefesi geri geldi.
Bir takımın kaderi değişti.
Bir tribünün duası kabul oldu.
Muğlaspor, 10 kişiyle, son saniyede, imkânsızı zorlayarak finale yürüdü.
Bu bir galibiyet değil.
Bu bir inat, bir direniş, bir hikâye.
Ve bazı hikâyeler…
90+7’de yazılır.
