DAYANIŞMA COĞRAFYA TANIMAZ
Hani Selda Bağcan diyor ya:
“Yaz, yaz gazeteci yaz!”
İşte tam da öyle bir gün.
Bugün Messenger’dan, sosyal medyadan yoğun mesajlar geldi.
6 Şubat depremlerinin üçüncü yıldönümünde, Muğla Büyükşehir Belediye Başkanı Ahmet Aras ’ın Malatya’da bulunması ve oraya yönelik yatırımları eleştiriliyor.
Diyorlar ki:
“Neden Malatya’ya 100 milyonluk yatırım yapılıyor?
Muğla’nın parası neden Muğla’ya harcanmıyor?
Bu para burada altyapıya harcansa daha iyi değil mi?
Bunu yazsana!”
Bu şikâyetler epey dolaşmış olacak ki, benzer çıkışları Hamle Gazetesi’nde de okudum.
Madem bu kadar istek geldi, yazalım.
Ama kimse kusura bakmasın.
Bu eleştiriler masum değil.
Ve tehlikeli bir yere açılıyor.
Felaketi coğrafyaya, acıyı belediyenin kasasına, vicdanı il sınırına hapsediyor.
Oysa Muğla Büyükşehir Belediyesi, üç yıl geçmesine rağmen hala acının taze, yaraların açık olduğu bir günde oradaydı.
Bir anma gününde.
Bir hatırlama gününde.
Bir “unutmadık” deme gününde.
Deprem olduğunda kimse enkazdan
“Ben Muğlalıyım” diye çıkmadı.
Kimse yardım sırasına girerken
“Önce kendi ilim” demedi.
O gün dayanışma vardı.
Adres sormadan aktı.
Plaka bakmadan uzandı.
Bugün o dayanışma hala sürüyor.
Orada yaşayanlar insanca bir yaşam standardına ulaşana kadar da sürmeli.
Bugün “Neden Muğla’dan Malatya yatırım?” diye soranlara tek bir soru sormak gerekir.
Deprem günü, “neden Muğla’dan geliyorsunuz?” diyen oldu mu?
Tamam…
Muğla’nın altyapı sorunları gerçek.
Su baskınları da gerçek, eksikler de, geciken yatırımlar da gerçek.
Bu başlıklarda Muğla Büyükşehir Belediyesi’ni eleştirmek her yurttaşın hakkı.
Ama bu eleştiri hakkı, başka bir kentin yarasına sırt dönmenin gerekçesi olamaz.
Kıyas kabul etmez.
Bir belediyeyi eleştirmek mümkündür.
Ama eleştiri, vicdansız bir muhasebeye dönüştüğünde anlamını yitirir.
Dayanışma bir lütuf değil.
Dayanışma, kamusal bir sorumluluk.
Ve bu sorumluluk sadece iyi günlerde değil,
en zor günlerde sınanır.
Bugün Malatya’ya uzanan bir el, yarın Muğla için uzanacak bir elin kardeşidir.
Mesele “neden Malatya’ya yatırım yapıldı?” değil.
Mesele şu.
“Bir gün sıra bize geldiğinde,
kimler yanımızda duracak?”
Datça’da yaşayan ve vergisini ödeyen bir yurttaş olarak, Muğla Büyükşehir Belediyesi’nin Malatya’ya yaptığı 100 milyonluk yatırımda benim de hakkım varsa; helal olsun.

