ACEMİLİK BİR DİRENİŞTİR

İnsan dünyaya bir kez gelir ama hayata defalarca alışır. Alıştıkça da bakmayı unutur. İşte Dünyanın Acemisi, tam bu unutmaya karşı yazılmış bir kitap. Şair Emin Şir, şiiri bilmenin değil, yeniden şaşırabilmenin alanı olarak kuruyor.

Bu kitapta “acemilik” bir eksiklikten çok neredeyse bir ahlaki tutum. Dünya karşısında usta olmak, çoğu zaman körleşmeyi de beraberinde getirir. Emin Şir’in şiirleri ise bu körlüğe razı olmaz. Taşın taş olduğunu, zamanın geçtiğini, insanın kırıldığını her defasında yeniden fark eder. Okuru ustalaşmaya değil, başlangıç hâlini korumaya çağırır.
Şairin dili yüksek sesle konuşmaz. İkna etmeye çalışmaz, bağırmaz, hüküm kurmaz. Aksine, susarak düşündürür. Bu yönüyle Dünyanın Acemisi, gürültülü çağımızda bilinçli bir sessizliktir. Her dize sanki aynı cümleyi fısıldar.

Bir adım dur. Alışma. Bak.

Buradaki felsefe öğretici değildir. Daha çok bir varoluş sezgisi taşır. İnsan dünyaya atılmıştır ama bu atılma bir “yerleşme” duygusu yaratmaz. Şairin öznesi ne dünyayı fetheder ne de ondan kaçar. Yalnızca yabancı kalmayı seçer. Çünkü yabancılık, dikkatin en sahici biçimidir.

Kitapta büyük olaylar yoktur. Kahramanlık yoktur. Tarih, nutuk, slogan yoktur. Bunun yerine küçük anlar vardır: bakışlar, duraksamalar, suskunluklar… Şiir tam da burada derinleşir. Emin Şir gündelik hayatı yüceltmez; onu kırılganlığıyla olduğu gibi bırakır.
Bu tavır, modern insanın “her şeye hâkim olma” iddiasını sessizce bozar. Çünkü hâkimiyet bilgiden değil, mesafeden beslenir. Şair bu mesafeyi kapatmaz; görünür kılar.
Dünyanın Acemisi, hızın ve kesinliklerin dünyasında yazılmış bir itiraz metni gibidir. Herkesin uzman, herkesin emin, herkesin iddialı olduğu bir çağda; acemi kalmak bir tür direniştir. Şair dünyayı çözmeye çalışmaz, onunla temkinli bir dostluk kurar.

Bu yüzden kitap hızlı okunmaz. Tüketilmez. Bittiğinde okurda bir sonuç duygusu değil, bir açıklık hâli bırakır. Sanki insan, dünyaya biraz daha dikkatli, biraz daha yavaş, biraz daha acemi bakmaya başlar.
Belki de Emin Şir’in bu kitapla söylediği en radikal şey şudur:
Dünyayı değiştirmeden önce, ona yeniden bakmayı denemek gerekir.